cinema libre

Wim Vandeleene
30 aug. 2017 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked

het laken scheur je van je af.

het bed, een poel waaruit je kruipt.

de dag is een gladde oever die je niet weigert.

die je niet weigeren mag, die je willen wil.

 

het huis neem je in,  

gisteren herhalen is aan de orde.

er zit ruis in de morgen, de muur is een scherm

waar draden door schieten. achter je een projector.

je keert je af van een oude film die snort in je kop.

 

in een vlaag van verzet spring je op tafel.

wringt je je uit een harnas, eindelijk vrij.

de damp veeg je van van de spiegel

alsof je hem ontsluiert.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Wim Vandeleene
30 aug. 2017 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked