Crosseyed and Painless
Ik kijk twee kanten op
en zie niets recht —
de stad stroomt door mijn oren,
het licht spreekt in getallen.
Feiten liggen in stapels,
ze ruiken naar plastic en angst.
Iemand zegt wat waar is,
maar zijn stem glitcht in het ritme.
Mijn lichaam beweegt vanzelf,
de beat is een bevel.
Dansen is denken zonder woorden,
vergeten hoe het begon.
Ik glimlach als een fout in de software,
voel niets en alles tegelijk.
Crosseyed and painless —
verdwaald, maar comfortabel.
Tekst : Manfred 19 oktober 2025