lang geleden
dat zijn vingers nog hadden gegleden
over textiel,
daaronder leven
zijn vingers beven
ongewende lende
weer leren wenden:
hij heeft drie minuten;
beeft drie minuten
minder erg
tot niet
blij
hoe hij
- in drie minuten -
(leer)curves opschiet
‘nu ik het ken
kan ik niet zonder’
maar evenzeer
(het doet even zeer):
‘ik leer
maar zit alweer
achter:
nu ik eindelijk weer bén
is zij al wonder.’
hij voelt zich goed,
zij is bijzonder.