Pop in een kast,
de rol op 't lijf geschreven.
Op de planken perfect
een glans weergegeven.
Onder spots opgelicht,
de schoonste schijn uitgebeeld.
In het zwart der coulissen
tranen aan 't donker uitgedeeld.
Hard speelt de duivel,
zijn beste imitatie volbracht.
Steeds binnen verborgen,
onaanraakbaar...
ik ben de nar die lacht.