Als regen valt
waar zon moet zijn
niet uit wolken
maar uit schijn
het licht slechts brandt
in een scherpe hoek
maar het duister heerst
op het witte doek
als de lucht bestaat
uit wat komen gaat
boven het hoofd
en weer omslaat
waar ergernis
plaats heeft gemaakt
voor klein verdriet
dat niemand raakt
en daar en dan
die plaats bestaat
waar alles is
maar niks nog gaat
daar is kort
soms ellenlang
en maakt de angst
niemand nog bang
soms is rust
bevrijdend, maar
soms weegt het
gewoon te zwaar
op deze plek
in deze ziel
draait vol aarzeling
een wiel
waar het stopt
is nu nog vaag
dat ziet men na
de regenvlaag.