DE TIJD DOORBOORD
(naar Magritte - “TIME TRANSFIXED”)
)
Een locomotief stoomt uit mijn borstkas,
fluitend door het marmer van de haard.
De spiegel weigert mijn gezicht,
toont alleen het tikken dat ik niet kan horen.
De klok slaat twaalf en twaalf en twaalf,
elke seconde steekt een dolk in het tapijt.
De kandelaars bloeien vlammen van ijs,
hun schaduwen kruipen achterwaarts tegen het behang.
Ik leg mijn hand op de muur — hij opent als een mond,
slikt mijn vingers, spuugt rookringen van vergeten uren.
De stoelen dansen zonder benen,
de vloer schudt zijn hout af als natte veren.
Tijd is een trein zonder bestemming,
die stopt in kamers die nooit zijn gebouwd.
En ik, ik ben slechts het sein,
rood, oranje en groen tegelijk,
wachtend op vertrek dat al is aangekomen.
Tekst : Manfred - 10 mei 2025
Afbeelding : Magritte - “TIME TRANSFIXED”