Gewoon een mooie vaas. Links een oor en rechts een oor. Gedecoreerd met twee rozen, de één iets groter dan de ander. Al jaren in de tuin. In de regen, in de zon, in de wind, dag en nacht. Tot de storm opsteekt. Die ene storm, groter dan de vorige…
De vaas tuimelt, valt, breekt in tweeën. Nog nat van tranen wordt de ene helft opgetild, meegenomen naar binnen, waar het warm is. Hetzelfde gebeurt met de andere helft. Voorzichtig worden ze afgedroogd, met een zachte doek de grootste vlekken weggewreven. De goudlijm wordt gepakt, de vaas kan weer staan.
De vaas, met het goud van de breuklijn hier en daar zichtbaar, glanst in de zon.
als een grote broer
verscheen je in de schemer
vulde de stilte
in zuivere agapè
weer wit tussen donker grind
Tanbun – 31 december 2021 – Tini Haartsen-Slappendel – Hazerswoude-Dorp NL