Dekschild

BarbaraBeckers
30 okt. 2013 · 0 keer gelezen · 5 keer geliked

Gisteren nog lagen de binnenkanten van je onderarmen

over het randje van de vensterbank en hingen je handen

boven de voortuin als twee kleine parasols. De kevers

beneden wisten niet dat je bestond.

 

Met de armen weer onder je hoofd gevouwen heb je

wakker gelegen, gedacht aan celdeling en -dood.

Vandaag is zo’n dag waarop lagen kleding niets

aan naaktheid afdoen. Je zoekt

 

naar knokkels tussen de wolken,

knarsende schildjes onder je voeten.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

BarbaraBeckers
30 okt. 2013 · 0 keer gelezen · 5 keer geliked