Dodepop

13 mrt. 2014 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket

Schaduwen vallen op muren,

de tuinmuur eerst.

Een pop die ooit zal doodgaan, dat zeg je niet.

Dat denk je niet

als ze nadert met stralend witte tanden.

Ze roept het als rode loper voor zich uit:

stralend wit!

Haar lach is breed als de tuinmuur.

Ga zitten, zeg ik.

Vertel over het geluk dat elk uur bij je binnen valt

als licht of een brief voor liefde.

De schaduwen vallen op, het trekt

de aandacht

er wordt verschoven.

Een pop die ooit zal ademen, dat zeg je niet.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

13 mrt. 2014 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket