Telkens weer zie ik het,
dat ene beeld dat zich herhaalt en verandert.
De ene keer is het een betonnen muur,
de andere keer is het een betoverend landschap.
En nu zie ik het weer,
een waterval, kronkelend tussen de bergen,
opzoek naar een kolkende rivier.
Deze keer is het beeld door het raam een schilderij,
gevormd door verwondering en gemaakt om naar op te kijken.
Dat is ware kunst, dat ene beeld.
En telkens weer zie ik het op een andere manier,
want die wereld achter het raam zal altijd blijven veranderen.