ik sluit mijn ogen
doe ze op slot
verdwijn onbeweeglijk
ik vaar bergop
de zeilen staan bol
de wind streelt mijn wangen
mijn hart is gevuld, vol
van verlangen
de golven slaan wild
hun ogen vol woede
de golven slaan tilt
het oude hout kreunt
en kraakt en breekt
tot het zich eindelijk gewonnen geeft