Een bandspoor in het zand
Fietsend door kronkels
mijn gedachten,
traag, elke bocht
een nieuwe last.
Een trektocht door de woestijn,
droog, eindeloos,
waar banden
nutteloos zijn.
Zandstormen van pijn razen,
hitte drukt zwaar,
hoop verborgen in stof.
Soms probeer ik te vergeten,
weg van herinneringen,
maar ze liggen daar,
langs de weg,
opgeblazen door de wind van het verleden.
Tussen de dorre vlakte
zie ik momenten
van luchtigheid,
mooie herinneringen,
die zachtjes trillen op de banden.
Banden schrijven verhalen
in het zand,
tot het stof ze uitwist.
Elke trap een antwoord
op een vraag
die in het zand verdwijnt.
Tekst : Manfred - 29 januari 2025
Foto : Manfred - Oostende