Een vis op het droge...

26 okt 2015 · 1 keer gelezen · 0 keer geliket

Ik wandel binnen en voel me thuis. De geurtjes, kleurtjes en het gepruttel van de koffiemachine begeleiden mijn eerste blik op al de blinkende snoepjes in de etalage.  

Een vriendelijke man achter de balie begroet mij. Na een kort gesprek tokkelen zijn licht besmeurde vingers over het klavier op zoek naar serienummers, levertijden, werkuren. Mijn verlanglijstje is beperkt, maar het systeem is traag en een andere goedlachse man nodigt mij uit voor een rondleiding in deze wereld van luxe en vrijheid.  

 

Samen toeren wij rond in dromenland. 3 of 5, hoog of laag, sportief of ruim, de keuzes zijn allen immens verleidelijk. Zonder schaamte spreekt mijn begeleider mij aan met 'vrouwtje' en vraagt naar mijn man. In deze winkel kent een vrouw normaal haar plaats, de man stelt de eisen en betaalt de rekening. Het vrouwtje zwijgt en blinkt met haar mooie oogjes.  

 

Ik vraag naar een blik onder de mooi opgepoetste inhoud en gooi er wat jargon tegenaan. De man aarzelt en een klein zweetdruppeltje parelt langs zijn bovenlip. Ik duw door en stel vragen, moeilijke vragen,… Hij weerstaat het eerste salvo en de kracht van paarden reciteert hij mooi uit het hoofd, maar de intrinsieke kenmerken van de verbrandingsmotor spelen hem parten. Een verkoop zit er niet meer in en de man leidt me met een zucht van opluchting terug naar de man achter de balie.  

 

Een datum en onderhoudsbevestiging later, rij ik naar huis in mijn eigen vertrouwde wagen met een klein glimlachje op mijn lippen.  

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

26 okt 2015 · 1 keer gelezen · 0 keer geliket