Wat een wervelende wereld
danst er op zijn genen
Gaat hij de woorden vinden
om zijn verwondering te lokken
en gewild en diepzinnig
aan zijn verwekker te tonen
Gaat hij het onomkeerbare
kunnen ontvellen tot enkel
pure schoonheid zichtbaar wordt
Gaat hij daarbij blijven staan
niet achteromkijken en stormen
zoals het een echte viking betaamt
Of bedenkt hij door de zingende bossen
een zinderend en aanlandig liefdeslied
Zoveel nog tussen de vingers
maar ik laat ze rozig begaan
Patrick Nijs