patrick nijs

Gebruikersnaam patrick nijs

Teksten

Een week Anders

Wat een wervelende wereld danst er op zijn genen   Gaat hij de woorden vinden om zijn verwondering te lokken en gewild en diepzinnig aan zijn verwekker te tonen   Gaat hij het onomkeerbare kunnen ontvellen tot enkel pure schoonheid zichtbaar wordt   Gaat hij daarbij blijven staan niet achteromkijken en stormen zoals het een echte viking betaamt   Of bedenkt hij door de zingende bossen een zinderend en aanlandig liefdeslied   Zoveel nog tussen de vingers maar ik laat ze rozig begaan     Patrick  Nijs

patrick nijs
0 0

Aards

De nazomer verwekte snel nieuwe generaties vlinders golfden de middagen kleurrijk rond ganzen houden nu trouw de wacht zoals verwacht wordt elke nacht doorgedacht   Eiken lang standgehouden in het groen zich toch gewonnen gegeven en verkleurd hun fierheid gekrompen tot slechts nerven dovend verliest het zonlicht zich in de maan   Gekapt en geveld tussen verbleekte varens we kunnen ze niet meer tot leven wekken te onzer bescherming misschien hebben ze samen geleden   Op de verharde weg lopen we weer terug met warme armen weten alleen niet voor hoelang nog daarom huizen we rust in elkaars ogen     Patrick  Nijs

patrick nijs
0 0

Arme Markt

Het wordt tijd dat ongelijke kasseien weer kunnen ademen banken waterpartijen en bomen terecht verblind worden door de gratie en zachtmoedigheid van de lichtgevende Onze-Lieve-Vrouwegevel   Het wordt tijd dat we ten strijde trekken niet te vuur en te zwaard maar in ons diepste geborgen hunkering   Het wordt tijd dat we de trappen opstormen in gewijde gewaden de dekanale doopvont vullen met bier van hoge gisting en gul verdwijnen   Het wordt tijd dat we oog aan oog de zon in de lege fontein doen schijnen   Het wordt tijd dat we de tijd versnellen   Het wordt hoog tijd     Patrick  Nijs

patrick nijs
0 0

IX

De kinderen spelen gespannen in de vrieskou vanavond luisteren ze gewillig naar alles datenigszins oproept tot een lange zalige nachtrust gezegend bijna komen ze dicht bij de hemel   Ook wij hebben maanden elkaar galant verrast langzaam priemden we de oneven jaren en nu hebben we onszelf overtroffen in stilzwijgend wachten tot die ene dag   We kunnen nu weer geboren worden ik hou mijn adem in want jij blaast een jonge god in mijn krakende knoken zo reiken we cirkelend tot bij Pythagoras     Patrick  Nijs

patrick nijs
0 0