Eenzaamheid
Licht snijdt door het raam,
kaal en hard,
een schaduw zit vast,
stil in de hoek.
De stoel wacht,
maar niemand komt,
alleen geluid van adem
die nergens naartoe gaat.
De kamer ademt,
maar blijft leeg,
muren sluiten in,
behalve voor zachte gloed
de tijd breekt.
Buiten is de wereld,
maar binnen is het stil,
een horizon die nooit komt,
een stilte die nooit wordt doorbroken.
Je ogen zien,
maar begrijpen niet,
de leegte is vol,
de ruimte is zwaar.
Eenzaam, maar niet alleen,
de stilte is vol
wat niet wordt gezegd,
een leven gevangen in een moment
dat nooit zal verstrijken.
Tekst : Manfred - 29 november 2024
Foto : Manfred