onwillekeurig onbestemd

9 feb 2024 · 5 keer gelezen · 0 keer geliket

Ik had gezien hoe het zich manifesteerde/

doorheen het waterland roerde/ ruraal

hoe het troosteloze meanders zoogde/

onder mistige dekens/ in verstrengelingen opging

 

Ik had gemerkt hoe het zich vermenigvuldigde/

over weidse velden plaveide/ in zigzag

een moederinstinct aan de dag legde/

hoe het stukjes gras baarde/ zaailingen omarmde

 

Ik wou iemand vertellen over de glooiende ontroering/

valavond/ dauw onder klompen

hoopte op de getuigenis van een bloedmaan/ de aanwezigheid van de kiekendief

 

Ik kende de plekjes/ naar welke akker het terug zou keren/

kende het ontluikende riet waar het

zich verscholen zou houden/ en ik wist dat het geluid zou uitstoten/

ingehouden

 

Ik wist dat waden aan een verzande einder vluchtig was/

maar zwemmen in moeras eeuwig

dat juffers onuitwisbare herinneringen voeden/ onkruid onopgemerkt uitdooft

 

Ik zag hoe schaduwen hun paringsdans in een knoop legden/

hun begerige ogen verhulden

hoe een fragiel wezen de oever lijmde/ heftig wapperend/

een spoor van gelukzaligheid

 

Ik wist wanneer ik de treurwilg diende te spiegelen/ diende te oogsten/

kon laten begaan

de aanblik naar verlangen overhelde/ er aardse kluiten nodig waren/

verankeringen

 

Ik kneedde de rivier naar mijn evenbeeld/ over schokkende vleugels/

nestdrang

legde de beginselen van een geboorte in de strijd/ voldaan naar lucht happend

 

Ik aanhoorde de lokroep die zich aan de horizon had vastgebeten/ om leven op te wekken

klauwend in een poging bewustzijn open te breken/

de ultieme daad van overgave

 

Ik besefte tijdig dat een stad niet gedijt onder betonnen stolpen/ dat vlees verschrompelt

kasseien telkenmaal tot mos verkleuren/

het vacuüm van de dageraad in het onbestemde weerkaatst 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

9 feb 2024 · 5 keer gelezen · 0 keer geliket