Europa, mijn avondland.
Eengemaakte schoonheid van verdeelde eenheid.
Geen mens die eraan denkt Europa te vernoemen wanneer sexy het debat leidt, oude doos, flexibiliteit van een vastgeroeste strijkplank.
Krachtig dat wel, in het verleden, nu zwak, want boontje komt om zijn loontje en kolonies komen om hun geld en cultuur en historie en dat verleden helpt al niet te veel.
Avondland in tranen, wenende pracht, kreunende hoerenloper, profiterende blanke.
Trage gestage eenheid is beter dan snelle gelijkheid.
Tranen van vedriet want het oude continent is gekromd, gebogen, ligt aan een infuus en heeft niet lang meer te gaan, voorbijgestoken door de jeugd, de progressieve jeugd die gauw voor de euthanasie zal kiezen.
U zal zien.