Zondagochtend. Tien uur.
De kinderen zijn gevoed. Even geen stress.
Een tosti met sinaasappelconfituur, zwarte koffie en letterlijk een momentje om van te genieten, terwijl mijn kinderen in een Fortnite-call naar andere kinderen roepen dat iemand moet schieten, dekking moet geven of blijkbaar dringend ergens heen moet rennen.
Ik dacht eerst dat het Minecraft was.
Blijkbaar is het Fortnite.
Dat onderscheid heeft mijn brein tot nu toe kennelijk niet belangrijk genoeg gevonden om op te slaan.
Goed.
Ik heb mijn plezante momentje.
Ik doomscroll op mijn pas opgestarte TikTok-account, waar ik vrij willekeurig foto's post van auto's die mijn aandacht trekken. Mooie lijnen, snelheid, dat vreemde gevoel van vrijheid dat sommige auto's alleen al door hun uiterlijk lijken te beloven.
Ik fotografeer eigenlijk gewoon mijn begeerte.
En natuurlijk leert het algoritme snel.
Voor ik het weet zit mijn feed vol supercars en hypercars. Ferrari. Lamborghini. Koenigsegg. Pagani. Namen die ik nog maar net uit elkaar begin te houden.
Rustig allemaal.
Niets wijst erop dat mijn zondag binnen enkele minuten volledig ontspoort in alweer een onderzoek waar niemand mij om gevraagd heeft.
Ik mag mij gelukkig prijzen wanneer mijn brein niet de zoveelste briljante vraag produceert die vervolgens onderzocht moet worden tot de informatie ongeveer uit mijn oren komt.
Maar goed.
Die zondag zag ik een interview passeren met de eigenaar van een Pagani.
Hij vertelde waarom hij de auto had gekocht. Prachtig ding. Bijzonder. Exclusief. Bla bla bla.
En toen hoorde ik de prijs.
Ik verslikte mij bijna in mijn koffie.
Ik weet nog helemaal niet bijzonder veel van auto's. Ik leer momenteel nog modellen, motoren, merken en technische begrippen kennen. Maar zelfs met mijn beperkte kennis klonk wat ik hoorde verdacht veel als...
Absurd.
Laten we het beleefd houden.
Want waarom kost een Pagani met prestaties die op papier niet noodzakelijk vijf keer indrukwekkender zijn dan die van een Ferrari soms wél vijf keer zoveel?
Een normaal mens zou waarschijnlijk zeggen:
Omdat hij exclusiever is.
Klaar.
Prima antwoord.
Helaas ben ik geen normaal mens wanneer iets mijn nieuwsgierigheid heeft gewekt.
Ik blijf vragen stellen.
Waarom exclusiever? Wat kost er dan zoveel? Materialen? Ontwikkeling? Productie? Handwerk? Schaarste? Merknaam? Status? Waardebehoud? En hoeveel betaal je uiteindelijk voor de auto zelf en hoeveel voor het verhaal dat eromheen gebouwd is?
Ik graaf tot ik begrijp waarom.
Bij voorkeur met cijfers.
Sorry, mensen. Zo zit ik blijkbaar in elkaar.
En dus begon ik, moeder van twee kinderen, met een serieuze job en al meer hobby's dan strikt noodzakelijk, op een doodgewone zondagochtend plots de economie van hypercars te onderzoeken.
Met op de achtergrond:
“DEKKING! DEKKING! HIJ ZIT ACHTER JE!”
Fortnite dus.
Niet Minecraft.
Ik leer bij.
En daar begon het.