ze koos voor de donkere kamer
niet omdat haar het licht ontbrak
maar omdat haar levensverhaal
dan weer oplichte
het was koper tin
roest in haar gedempte ogen
maar zoals haar fijne lachrimpels rond haar mond
was er een zee van oeverloze liefde
die opborrelde als mousserende wijn
ze legde haar bril naast zich neer
nipte aan de cognac
en fluisterde
wil er nu iemand samen met me sterven ?