gedicht bij een septemberfeest

MiekeB
7 sep. 2021 · 12 keer gelezen · 0 keer geliket

Gedicht bij een septemberfeest

 

De sterren kijken door de wolken,

hun gloeiende ogen als steenkool oud;

wij kijken naar elkander

niets zeggend met dove tong

drijvend in het vuile water van de tijd.

 

Geen oevers om ons aan op te trekken:

zuigend in het slijk van onze jeugd.

 

In welke wereld wil je leven?

Ploegen in een diepe schoot?

Zeilen door het blauwe zwerk?

 

Terwijl kruimelig de aarde barst

van geurig leven (vechtend tegen de

verpletterende stad die betonnen tapijten uitrolt in de juichende wildernis)

ademen wij traag in en uit

verdwaasd gezeten op een blauw arduinen bank.

 

Het leven op déze Aarde

is vertekend en dor

en de wolken wuiven de sterren weg

met handen van waterdamp (uit de rechthoek boven deze tuin)

 

Erik Molenaar – uit de gedichtenbundel ‘Voor Moeder Aarde’

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

MiekeB
7 sep. 2021 · 12 keer gelezen · 0 keer geliket