Hallo Winnie,
Ik ben Leona en ik ben bij de A.A. – de Anonieme (of beter Actieve) Atheïsten. Geestig ben ik, geestelijk niet. I am a sinner, met zin in zinnen. Ik geloof in… jou als mens die mij kan motiveren – als ik dat wens. Niettemin is er zuster Bernadette die zielsveel voor mij betekend heeft. Ze is een non met zeer klassieke kleding en een duidelijk zichtbaar kruisje, maar zonder habijt. Ze woont in een klooster in Gent, maar werkt op de pastorale dienst van de Sint-Jans-kliniek in Brussel. Ik schrijf dit in de tegenwoordige tijd omdat ze in mijn gedachten altijd aanwezig zal blijven. Ze is mijn “gele ziel,” zoals in de wereldberoemde roman van Albert Espinosa.
Toen mijn man op jonge leeftijd de strijd verloor tegen kanker moest ik zijn begrafenis organiseren. In Brussel had ik op dit vlak geen ervaring en aangezien ik geen zin had om op goed geluk een dienst uit het telefoonboek te plukken, leek het mij beter om eens te informeren bij de pastorale dienst van het ziekenhuis. Toen ik daar later op afspraak verscheen ontmoette ik zuster Bernadette. Telefonisch had ik slechts een algemeen verhaal gedaan, dus ik ontdekte dat ze eerdere een oudere mevrouw had verwacht, absoluut geen jongedame met een baby van een jaar op de arm. Niettemin was er op de een of andere manier een ongelooflijke klik, ondanks het feit dat we in 2 totaal verschillende werelden verbleven. Zij hielp mij met de praktische organisatie van het afscheid dat ik omwille van de maatschappelijke traditie die weinig alternatieven biedt, in religieuze sfeer liet plaats vinden. Er was meer dan dat, we leken elkaar te begrijpen zonder woorden. Ze heeft mij nooit over god gesproken of mij trachten te stimuleren in hem te geloven. Ze was simpelweg menselijk. Ik ben vaak bij haar op bezoek geweest. Ik voelde de warmte van haar hart om mij te verwelkomen met koffie en een grote lading koekjes, waar ik toen dol op was. We babbelden over van alles en nog wat; altijd met die bijzondere verstandhouding. Ze was er gewoon voor mij. Een therapeut om mijn trauma te verwerken en mijn nieuwe bestaan als alleenstaande moeder van 2 dochters te bespreken, heb ik nooit nodig gehad. Zuster Bernadette hielp mij geloven in mijzelf.
Toen ik later een drukke job kreeg en niet zomaar bij haar langs kon komen belde ze mij regelmatig op. Het contact is uiteindelijk verwaterd omdat ik verhuisde naar Leuven en mijn telefoonnummer ook verdween. Het was goed zo. Gele zielen zijn zeldzaam, maar ze komen en gaan in je leven zonder dat er slechte gevoelens zijn en dat was ook zo met mij en zuster Bernadette.
Soms kom ik nog wel eens in Brussel, maar het ziekenhuis is helemaal verbouwd en ik weet niet of zuster Bernadette er nog zal zijn. Ik laat het zo. Ik weet echter dat ik haar bestaan altijd zal koesteren omwille van de bovenaardse verstandhouding. Ze was een geel zonnetje bij mijn sombere buien. Ze zorgde voor kleur zodat ik kon stralen en aan het einde van die regenboog ontdekte ik een schat; mijn hernieuwde geloof in de wereld. Laat ik dat vooral be-AMEN.
Ik ben benieuwd, beste onbekende Winnie, of jij ook een gele ziel bent.
Groetjes, Leona