waar de zon zich had verborgen,
onder het zand, zonder zorgen,
keek ik..., zocht ik rond
of de wereld me nog wat vond.
waar het water zonder storen
steeds schittert, weer herboren,
loste ik..., liet ik dieven
wat het verleden me kon ontgrieven.
waar mijn huid het licht opzoog
doordrongen kalm, de zee hoog,
luisterde ik..., waar ik van hou
naar hoe het herstel aanvatten zou.
waar anderen lieflijk waren,
vloed van affectie, niet te bedaren,
heelde ik..., ontving er bewogen
terug leven in mijn groene ogen.