Handen

3 jan. 2017 · 7 keer gelezen · 1 keer geliket

Deze handen hebben al te veel
gezien. Ze strelen tranen van
wangen - vegen verdriet op

bleke huid. Ze rekken zich uit
naar de hemel en vragen - waarom?

Een antwoord is er niet.

Er is alleen verdriet dat binnenskamers
huist. Het klampt zich vast met gebalde
vuisten. Buiten is een wereld die
de onze niet meer lijkt.

Deze handen willen troosten.
Spreken over mooie dromen
en dagen vol zomer. Ze bidden,
vouwen zich dagelijks voor het slapengaan

in stilte. Morgen zal alles beter worden.

Strijken ze plooien glad, peuteren
het vuil onder nagels vandaan.
Deppen een verloren traan
met de top van hun opgestoken duim.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

3 jan. 2017 · 7 keer gelezen · 1 keer geliket