Heb jij dat soms ook? Dat je eens graag tegen Jan en alleman wil schreeuwen? Tegen hun hoofd wil slaan? Gewoon iets doen om de aandacht te trekken.
Toegegeven, tegen iemand roepen, of nog erger iemand slaan heeft bij mijn weten nog nooit het gewenste effect opgeleverd. Hoogstens een ferme ruzie en iemand op z’n paard,…
Nee, dat is niet de tactiek. Al moet ik soms op mijn tong bijten en jeuken mijn handen.
Harambe is doodgeschoten. De halve wereld staat op zijn kop!
“Waarom moest dat prachtig dier dood?” “Een verdovingsspuitje had toch veel gepaster geweest?” Of nog: “Had die moeder eens niet wat beter op haar kind kunnen passen?” “Waarom maakt de zoo de tralies niet wat dichter tegen elkaar?”
En nu is Harambe dood… de wereld en de dierenvrienden treuren. Dit mocht toch nooit gebeuren?
Mag ik even je aandacht? Jij vindt het allicht ook wreed dat zo’n prachtig dier zo aan zijn einde moest komen.
Mag ik je dan een hypocriet noemen? Want in al je verontwaardiging vergeet je dat je daarnet een broodje hesp hebt gegeten. Of een blokje kaas bij je wijntje nam…
Ja ook daarvoor moeten prachtige dieren sterven. Dat weet je, maar dat zie je niet. Het enige wat jij ziet is een netjes verpakt sneetje vlees of blokje kaas. Kan heus zo erg niet zijn!
Maar misschien vind jij dieren helemaal zo leuk niet? Je vindt dat ze stinken, voor je voeten lopen of gewoon het interesseert je geen bal. Dat mag van mij. Wie ben ik om je te verbieden wat je wel en niet mag vinden en denken?
Je hebt misschien wel kinderen? En die wil je een mooie toekomst geven. Dat mag ik toch hopen! Een toekomst zonder honger, zonder oorlog, zonder die ellendige gevolgen van de opwarming van ons klimaat. Maar je ziet de toekomst allicht helemaal niet zo rooskleurig in. De aarde warmt op met alle nefaste gevolgen. Hittegolven, waterellende, rare winters en de klimaten die langzaam opschuiven.
Arme mensen in het zuiden verdrinken. Lijden honger. En slaan op de vlucht. Dat is triest, maar ach, dat is zo ver hier vandaan.
Misschien hoor je het niet graag maar jij draagt daar een verpletterende verantwoordelijkheid in. Ja, met elk stukje vlees, met elk blokje kaas, met elk glas melk, met elk eitje, maak je die ellende weer een stukje groter.
Wist je trouwens dat een eitje de menstruatie van een kip is? Zo maar even tussendoor… smakelijk!
Maar we sussen ons geweten en storten wel weer 40 euro als er een ramp is. Hoera! Dat kunnen we trouwens fiscaal aftrekken! Dubbel winst! Geweten gesust en belastingvermindering. Van een win-win gesproken!
Nog niet zo lang geleden was er de klimaatconventie waar iedereen hoge verwachtingen van had. Daar ging het zaakje geregeld worden. Wat ik ervan onthouden heb? Eén grote farce. De zaken die er echt toe doen werden stilletjes dood gezwegen. Want dan raak je aan mensen hun kleine gelukje. Vlees!
Wist je dat als de hele wereld vegetarisch gaat eten we de doelstelling al halen? En als iedereen als veganist door het leven zou gaan we ook gewoon winst maken? Om het simpel te stellen, natuurlijk. Nee, ik ga je niet met cijfers om de oren slaan. Die zijn zeker te vinden. Maar ik lees ze niet graag. Jij misschien ook niet?
We moeten dus dringend onze ecologische voetafdruk verkleinen en ja, dat begint op je bord. Zo simpel ligt de zaak.
Maar misschien moeten we er toch maar eens over denken om ook minder voeten op de wereld te zetten? Frank Deboosere zei het enkele jaren gelden. Al heeft hij ook voor vier paar voeten gezorgd. Tja, wijsheid komt met de jaren zeker?
Maar toegegeven, ik ben een ezel. Ik doe koppig verder met dat waar ik in geloof. Ik zal in elk geval niet met de kudde meelopen en als zoete koek de ‘boodschappen van algemeen nut’ slikken.
En misschien heb jij helemaal geen zin om vegetarisch te eten? Of veganistisch? Ik wil je zeker niet opdringen. Maar mag ik vragen om het gewoon al eens te proberen? Je sterft er heus niet van!