In 2025 verscheen mijn dolkimische debuutroman 'Het dolle dagboek'.
Als smaakmaker hierbij een fragmentje...
Nadien werkte ik enkele weken als corrector voor een katholiek college bij Leuven, en dat was een minder fraaie periode. Mijn werk bestond erin om alle examens van middelbare schoolstudenten voor het vak godsdienst te verbeteren. Ik huiver nog steeds als ik eraan denk wat ik daarbij soms te lezen kreeg. Als sommige zaken niet zo hilarisch waren geweest, dan was ik op dag één al in tranen uitgebarsten. Zo veranderde een studente de naam van de
bekende twintigste-eeuwse theoloog Hans Kung zonder pardon in Hans Kong (en ze deed dat niet éénmaal maar zevenmaal zeventigmaal, om het op zijn Bijbels te zeggen).
Op de vraag “wat is de natuur van Jezus Christus?” kreeg ik dan weer de meest onthutsende antwoorden te verwerken: “Hij is mannelijk. Dat zie je toch?”, of, ietwat naïever, “Hij
trok graag de bergen in, en ook aan grote meren was Hij vaak te vinden, dat staat in de Bijbel”. Nu besef ik wel dat de doorsnee mens vandaag de dag niet meer weet dat Christus
volgens de leer van de Kerk een goddelijke en een menselijke natuur heeft, maar van een student mag je op het examen godsdienst toch wel wat meer verwachten, vind ik. Niet dus.
Een leerkracht die op een examenformulier vroeg naar de exacte benaming van een gevormde en aangestelde misdienaar, kreeg van een leerling ooit het antwoord 'alcoholist' in plaats van 'acoliet’. Alsof een goede misdienaar per definitie naar de fles dreigt te grijpen (verder dan de kelk komen de meesten gelukkig niet).