Het is vrijdagavond. Buiten is het donker en koud. Eenmaal binnen worden al mijn zintuigen geprikkeld door gezelligheid. Knisperend haardvuur, fonkelende kaarsen en de geur van verse erwtensoep. Een uitstekende start van het weekend. Ik nestel me neer en bestel een glas wijn. Heerlijk. Ik kijk graag naar mensen. Zeker als ze het zelf niet in de gaten hebben. Dit is mijn favoriete plek. Onlangs heeft de eigenaar, naast het ‚Rookverbod’, een ‚GSM verbod’ uitgesproken. Hij houdt, net als ikzelf, van puurheid. Van het gesproken woord. Natuurlijk heeft dit nieuwe verbod wel wat vaste klanten gekost. Wat dacht u? Voor sommigen was deze maatregel gewoonweg niet haalbaar. Anderen gaven het een kans. In het begin kampten bezoekers met ontwenningsverschijnselen. Hoofd scheef, hand tegen oor houdende alsof ze aan elkaar plakten. Maar stilaan raakte iedereen verlost. Gedaan met verkrampte vingers en stijve nekken. Vrienden zitten nu aan tafel en zijn ook écht aanwezig. Delen doen ze mét elkaar. Emoticons worden emoties. Hier staat de virtuele wereld even stil. En terwijl ik dit schrijf, bedenk ik mij dat dit perfecte plaatje een Instagram waard is.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.