De ruimte zo normaal als anders
Maar toch voelt het anders.
Een koude wind een knerpende plank
Ik ben de enige die het voelt
Mijn gave maar ook mijn vloek.
Die alleen maar vooruitgang boekt
Ik zoek een hoek.
Ik ben de blok die niet past
In het doosje van het kindje.
Ik ben anders zal ik ooit
Kunne stoppen met mijn ziel
Eindeloos te vertalen.
Aan mensen die de woorden niet trachten te achterhalen.