Ik verdrink in je wenkbrauwen
laat de ruwe haren
langs mijn slapen strelen
tot daar beneden
in het putje van mijn nek
net
alsof ik niet meer weg kan
niet meer weg wil
uit dit gedicht
Ik keten je vast met mijn woorden
Blijf.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.