In harnas en lans naar de burgerbar
De zon brandt aan de horizon. In de verte hoor ik een lieflijk vogeltje fluiten. Het stof waait op. Met mijn opgepoetst harnas en gewapend met mijn lans stap ik de trendy burgerbar binnen. Ik hoor mijn hart kloppen, vraag me af met welk gevoel ik het strijdtoneel vanavond zal verlaten. Verslagen of triomfantelijk. Het antwoord ken ik al.
Ik zie mijn vriendinnen zitten aan een tafeltje in de hoek. Alle drie mama, net als ik. Mama's die, hoop ik telkens, net zoals ik onzeker zijn. Die soms met hun handen in het haar zitten. Zich afvragen of ze pedagogisch correct bezig zijn wanneer ze hun nachtbrakertje mee in bed nemen. Die zo uitgeput zijn na de avondrush en dan de ganse avond in de zetel plakken. Die al lang blij zijn als ze om de twee dagen de kids in bad krijgen. Maar neen hoor. Deze jonge deernen kunnen elke situatie de baas. Na een leuke, actieve avond met de kids slagen ze erin de was en de plas te doen. De kinderen gaan elke dag in bad en als het moet zelfs twee maal. Je kan immers nooit hygiënisch genoeg zijn. En 's avonds zijn die mama's hyper sociaal. Neen, de kinderen zijn een absolute verrijking. Geen ‘problems in paradise’ voor deze mama's.
Met dit gevoel begin ik aan mijn kort uitje met mijn vriendinnen. Kort, want om 22.00 uur wil ik graag naar huis. Je weet namelijk nooit wat de nacht brengt met mijn twee lieve meisjes. Ik stap op hen af, gewapend tegen wat komt. Welke kritiek hebben ze vandaag voor mij in petto? Terwijl het enige wat ik wil, is een beetje empathie, steun, begrip. Iets wat mij het gevoel geeft: je bent niet alleen. Mijn oog valt op Heidi met wallen onder haar ogen van hier tot in Timboektoe. Tja, dat komt ervan als je te laat gaat slapen met klein bengels in huis. Tanja ziet er ook maar slordig uit met een melkvlek op haar hemdje. En Sofie vertelt even later over haar koppige peuter die stampvoetend op de vloer van de buurtwinkel lag te blèten Zouden zij het dan toch soms ook moeilijk hebben? Zijn ze soms ook onzeker? Zouden zij ook een harnas dragen?
Ik besluit mijn lans op te bergen, maar mijn harnas hou ik toch nog even aan. Voorlopig toch.