Een gelukkiger kikker dan ik? Ik daag je uit om die te vinden. Echt, ik ben een luxekikker.
Ik woon al heel mijn leven in de polders van Kruibeke, heel bijzonder heb ik dat nooit gevonden. Maar sinds een maand of twee voel ik me de koning te rijk. Natuur, rust, een fietser die passeert. Niemand die me achter de kikkerbillen zit. En als het eens goed regent, dan is het hek van de dam! Dan staat alles hier blank en plens ik rond in 600 hectare plassen en moerassen. Een betere plek om mijn dril op te voeden kan ik me niet inbeelden.
Eerlijk? Het was hier niet altijd 'het goeie leven'. Nog niet zo lang geleden zat ik ingeklemd tussen pijpleidingen en was er geen spatje water te bekennen. Maar ze lieten me met rust, dat wel. Tot het hier plots de zoete inval werd.
Ineens kwamen ze allemaal binnengevallen. Eerst wat volk van Antea met hun notitieboekjes. Dan een paar ambtenaren met hun vergunningen. En dan een eindeloze stroom werkmensen, zelfs buitenlanders. Gevloekt dat ik heb! En het toppunt? Die minister die ook nog een fles champagne kwam opentrekken, alsof het hier allemaal van hem was.
Maar ik geef het toe: ze hebben hier goed werk gedaan. Alles opgeruimd, een paar dijken en sluizen gebouwd, wat nieuwe planten neergezet. En nu is het één groot waterpretpark. Mijn neven en nichten uit andere polders rond de Schelde zijn stikjaloers. Ik heb al gezegd dat ze ook eens een minister moeten uitnodigen.
Alleen die reiger, die mogen ze van m...