kluwen

Wim V
22 jun. 2017 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked

 

onontwarbaar is de zwerm op het aas

de wetten die ons strikken met kromtaal,

de haarvaten waar het bloed het weefsel bijna raakt

onontwarbaar het legioen dat uiteenstuift,

 

de noedels in het bord geschept.

de monsters uit de ‘val van de opstandige engelen’

de opgerolde duizendpoot en verstrengelde adders,

je drukke gebaren waarvoor ik een doventolk vraag.

het net met ongelijke mazen dat ons verbindt.

 

het net dat ons omsluit als de visser het ophaalt.

zonder je hulp wikkel ik de draad niet af,

blijf ik naar het kompas staren in het labyrint

en herhaal ik de doodlopende gangen.

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

Wim V
22 jun. 2017 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked