Dag DuikertjeDirk,
Dank je wel voor je fijne brief!
Wat een mooie uitnodiging is het, aan de oppervlakte zwemmen.
Natuurlijk doe ik mee.
De voorzichtigheid van je invitatie verlaagt de drempel al meteen.
Ik zou er zo meteen in duiken…. ware het niet dat zwemmen ook niet mijn favorietje is. Ik ben geen vis, eerder een landdier, een ‘ontginner’. Geleidelijkheid voelt inderdaad veiliger, en die voorzie jij met zorg. Voor ik het weet zit ik in het diep. ;-)
Mijn pen is absoluut niet professioneel. Wel bezig gebruikt., voor mijn privé-collectie. Een vulpen met zwarte onuitwisbare inkt. Daar doe ik het mee. Je ziet de inkt glimmen , je hoort de pen op het papier. Die traagheid, echt, dat is het. Zo schrijft mijn lijf, het vloeit er handzaam uit. Dat heb jij helemaal zelf zo mooi aangegeven : mijn zintuigen stuwen de woorden van mijn hoofd naar mijn hand. Zo voelt dat ook. Levenservaring speelt mee. Die kan je niet zomaar deleten.
En mmmja , een handgeschreven brief ’s morgens in de brievenbus…. nog beter dan een aardbeientaartje ( mijn lievelings!) is dat.
Van Gepetto heb ik nog niets gehoord. Misschien en hopelijk heeft hij wel iets laten weten aan Giovanni, de radeloze vader en briefschrijver.
Dat vind ik net zo leuk aan schrijven, dat je gewoon eens even kan doen alsof je iemand anders bent, een ander hoofd opzetten en vreemde gedachten spinnen. Natuurlijk heb ik met mijn eigen kinderen ook wel de nodige ‘karpatsen’ beleefd. Pinokkio zelf die was uit pijnboomhout gemaakt. Letterlijk vertaald heet hij ‘stukje pijnboom’. Vandaar de titel van mijn brief.
Jij leest geen dingen die er niet zijn, integendeel, ik ervaar je als een fijngevoelig lezer en schrijver.
Voor de schrijfdag heb ik me nog niet kunen vrij maken. Hopelijk lukt het alsnog en vinden we mekaar daar. Van schrijven geniet ik, dat zie ik niet gauw veranderen. Maar jouw aanmoediging maakt mij echt blij. Bedankt !
Je was een heel fijne ‘pennevriend’.
Hartelijke groeten,
Marijke
PS dat van Zele heb ik je vergeven ;-)