Leegte met muren
Het gebouw staat nog,
het dak is verdwenen,
een open mond die zwijgt
tegen de hemel.
Muren houden elkaar vast,
uit gewoonte,
terwijl zand zich opstapelt
in hoeken die niemand nog noemt.
Er was hier vuur,
nu alleen nog as,
een raam zonder glas
dat uitkijkt op een weg
die niemand nog bewandelt.
De deur hangt scheef,
een vraagteken in de wind,
er is geen antwoord.
Buiten wacht de woestijn,
oneindig en geduldig,
terwijl de schaduwen van het gebouw
langzaam oplossen
in het licht.
Ergens binnen
kraakt een balk,
een geluid dat niemand hoort,
behalve de tijd.
Tekst : Manfred - 3 december 2024
Foto : Manfred - Arizona (2010)