Lieke, zaterdag 14 april
Je hebt gisteren wat gemist. Ben naar een toneelvoorstelling geweest van die compagnie waarvan we vorig jaar dat wondermooie stuk over ouder worden hebben gezien. Die mannen hebben blijkbaar iets met ouderdom. Het stuk, het was eigenlijk meer een documentaire, ging over een ouder koppel dat na een onteigening, koppig weigerde te verhuizen. Grappig, ontroerend. Je zou het echt schoon gevonden hebben. Hoe het met de vrouw afloopt, kon je achteraf thuis – op de website van de filmmakers- bekijken. Ik weet niet of het bij jou in de buurt ook gespeeld wordt. Zeker gaan kijken.
De kaartjes voor het concert zaten deze morgen in de bus. Kleine Helden Cantate. Ik ben benieuwd. Morgen goed oefenen tijdens de repetitie, dat het een mooi wordt. Met al die prachtige stemmen (vooral de jouwe) ben ik daar wel al vrij zeker van.
Lus
Lieke, woensdag 18 april
Alles goed met je? Ik kreeg geen reactie op mijn enthousiast bericht van zaterdag. Ben je de buurman nog altijd aan het helpen met stenen kuisen of is er nog veel werk aan het schilderen van jullie decors? Je weet dat ik me direct zorgen maak als ik niets hoor. Ja, je zit daar nu ook zo alleen en toch niet echt dichtbij. Ik weet dat je daar zelf niet veel bij stilstaat, je waant je (nog steeds) onsterfelijk. Ik ben dan weer te veel pessimist en overdrijf misschien. Maar Lieke, als jou iets zou overkomen, hoe gaan wij dat hier weten?
Lus
Lieke, vrijdag 20 april
Ik heb gisteren een ganse namiddag (met dank aan het zonnetje) in de hangmat gelegen met de debuutroman Andromeda. Over terrorisme, hiv, klimaatopwarming en de onbedoelde gevolgen van onze daden en beslissingen. Knap verteld en veel stof tot nadenken.
Ik zie ons dan weer terug op de zolder van de academie. We hebben daar vele mooie uren gesleten. Bij een kop yogi thee en jouw appeltaart luisterden we naar mekaars verhalen. Iedereen had reeds beslissingen moeten nemen die (on)bedoelde gevolgen hadden zowel op het eigen leven als dat van de andere betrokkenen. Het deed deugd om daar samen om te kunnen huilen en lachen. We hebben daar inderdaad niet alleen gehuild maar ook wat afgelachen en vele hilarische momenten beleefd. Om het met een slogan van BZN te zeggen, elke week kregen we daar onze nodige ‘vitamines voor het hart’. Ik heb veel zin om iedereen deze zomer uit te nodigen voor een ‘zoldermoment’ bij ons thuis. Ja, ik ga er echt werk van maken als jij meedoet natuurlijk.
Lus