Nu is je lichaam ontnomen aan het niets
als kind was je al doodgeboren
een moeder met armen als geweren
een vader waaraan je niet kon ontkomen
bedreigd en vertrappeld kindvrouwtje.
Of je gek was wou men weten
alsof iemand op jouw manier
een kindje op de wereld zet!
Meer dan vijftien lange jaren
naar de verkeerde kant van de deur gekeken
maar dat wist je, hoop ik, niet.
Nog even mocht je blijven
je foto in de krant
boze ogen door een goudgerande bril
net voor de wissel van de macht
kwam men je alsnog halen.
Wat een vreemde stoel.
Met draadjes?
When asked if she had any last words,
she replied, “No.”