Luwte

14 nov 2026 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket

ik lig op een stuk karton

in de luwte van de stadsmuur

ik ben verdoofd en voel de kou

 

mijn eenzaamheid telde ik in blikjes

woorden verdwenen in het donker

ik kon het je niet uitleggen

 

wordt de ochtend langzaam zichtbaar

en de mensen licht ontwaken

dan zit ik op mijn knieën

 

met mijn voorhoofd

op de grond

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

14 nov 2026 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket