mensen filmen

Wim Vandeleene
15 jul. 2018 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked

 

van de navelstreng verlost

warmen we ons aan de huid van de menigte,

in een damp van zweet. we warrelen dooreen,

een zwerm aan de grond, vreemd verkeer.

het spitsuur verwart ons.

 

ik behoed me voor blikschade

en wijk uit naar een toren. de lift, een kooi in een schacht,

vertrouw ik niet. het gevaar van de kortsluiting

dat je tussen twee verdiepen blijft steken,

 

de trap wentelt omhoog als een schroefdraad

naar de kluis van een kamer. het raam wordt een scherm.

ik nestel me in de rol van de toeschouwer.

de stad, het decor voor een film in 3D.

achter mij ontbreekt de projector.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Wim Vandeleene
15 jul. 2018 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked