onopgelost raadsel,
mysterieuze mythe
kleurt mijn menselijke bestaan
raakt ze aan
en laat ze gaan
De wind wenst
me fluisterend in het oor
over lang verloren balladen
over uitgesleten paden
en onbekende wegen
met een schaduw van verdriet
dat niemand ziet
fluistert een winterbries
Dit is niet het einde maar een begin
loslaten is moeilijk
toch stap ik de oneindigheid in
Beau Wright