Mijn zonnehoed
Elegant hangt mijn zonnehoed aan het rekje in de slaapkamer. Ze vervult haar taak als blikvanger met flair. Niet schreeuwerig, maar eerder subtiel met haar licht oker kleur, hier en daar onderbroken door enkele groene accenten. Een breed, kakigroen lint, achteraan geknoopt in een elegante strik, accentueert haar rieten structuur. De uiteinden van het lint hangen nonchalant over haar rand. Een tweede groen, smal lint, met de precisie van een Zwitsers horloge gestikt aan haar buitenste boord. Niet uitrafelend, zoals die bontgekleurde hoeden, maar een elegant smalle boord, net breed genoeg om het gezicht en haardos te beschermen tegen de felste zon. Ze straalt klasse uit, mijn zonnehoed. Niet opzichtig, trekt geen aandacht maar weet toch te charmeren.
Ik herinner me de dag dat ik haar kocht nog als vandaag. Vier jaar geleden, vijf vriendinnen samen op reis naar het zonnige Zuiden. We genoten van de Provence, de zon en de vakantiesfeer. Op dinsdag gingen we shoppen. We pasten de mooiste kleedjes, kozen schoenen met uitdagende stilettohakken, kochten souvenirs en charmeerden mooie mannen met onze ‘Bonjour’. Rond de middag passeerden we een hoedenkraam. We probeerden enkele modellen uit, showden deze voor elkaar, lieten ons de commentaren van toevallige voorbijgangers en enkele toeristen welgevallen. De uitbater speelde het spel gretig mee. Wat als grap bedoeld was, werd ernst. Voor we het beseften, waren we hoeden aan het kopen. Mijn ene vriendin koos voor een rode, uitdagende sexy, de andere voor een koddig, klein hoedje. Besluiteloos stond ik in het rond te gapen. De uitgestalde hoofddeksels waren allemaal even mooi. Een zachte tik op mijn schouder, een oudere man keek me lachend aan. ‘Deze!’ Hij wees naar de elegante hoed met groen lint. ‘Deze zal goed bij u passen mevrouw.’ Sinds die dag reist ze met me mee naar zonnige oorden.