Nomaad

5 okt. 2021 · 6 keer gelezen · 1 keer geliket

Vandaag ben ik hier,

ik verbuig mij

in verschillende huizen

altijd op weg.

 


Dit nomadenbestaan

leert me houden van

tussenpozen, tijd

ademt.

 


Ik stippel je uit als

een landkaart, hier liep ik ooit

verloren. Met het topje van mijn duim

wijs ik op een zonnevlekje.

 


In jouw tuin kan ik

uren wonen.

 


Ik zoek je

nog elke dag ontdek ik

verborgen kamers.

 


Ik hoor je in de polsslag

van de drum.

 


Haak mij vast,

hakken op verweerde dallen,

elke stap een zuchtje

dichterbij. Weef mij

 


tussen vingerhoedskruid,

dikke duiven met knikkende koppen.

Kijk me na tot ik een punt ben

op het einde van je zin.

 


Je glimlacht voorzichtig

als knisperend hout,

onzeker of je de stilte

wilt breken.

 


Ook hijgende honden

spreken zonder woorden.

Onze taal

is liefde.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

5 okt. 2021 · 6 keer gelezen · 1 keer geliket