Noten
Vuur speelt met vader.
Hij slaat hoge noten uit zijn kruin.
Buigt zich, raapt volle zakken
gedachten. Verstopt de doppen
dicht bij het brein. Hoopt dat ze paren.
Klein, zo horen noten te zijn. Ze drijven
weg, holle bootjes over kronkels.
Tot bolsters met dunne masten zinken.
Hij. Het hoofd. Geschokt.
Alsof hij niet wist dat het lucifers waren.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.