Ode aan mijn hart

Loesje
15 sep. 2020 · 8 keer gelezen · 1 keer geliked

Nog voordat ik er was

bestond jij al, geboren

uit het eindeloze

mysterie, het heel al.

 


Te lang lag jij opgeborgen,

onbereikbaar, onbedorven,

ongezien, en niet gehoord.

 


En nu, eenmaal geopend,

je kerend naar de zon,

schenk je mij het leven.

 


Zelf uit het heelal ontsproten

doe jij mij voelen:

Jij bent niets dan heel en al.

 


Liefde zonder richting

Vertrouwen dat geen grond behoeft

Dankbaarheid zonder zweem van verwachting

 


Moed zonder houvast

Standvastigheid zonder grond om op te staan

Zaligheid zonder iets terug te verlangen.

 


Alleen mijn opgeblazen denken

opgeklopt van instrument tot persoonlijkheid

doet zich nu nog sterker voor dan jij.

 


Moge jij ook deze dief van mijn oorsprong

ontmaskeren in

jouw onbevangen licht.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

Loesje
15 sep. 2020 · 8 keer gelezen · 1 keer geliked