Dag vriendin,
We kennen mekaar ondertussen meer dan 15 jaar. Mocht er een paspoort van onze vriendschap bestaan, dan stond er geschreven bij geboorteplaats: Tunesië. Het was daar dat we onze eerste week samen doorbrachten. Allebei op zoek naar wat avontuur. Sindsdien passeren we provinciegrenzen in eigen land om mekaar telkens opnieuw te ontmoeten.
Dag vriendin,
Jij bent moeder van twee kinderen. Ik ben, zoals dat dan heet, kinderloos. Het is een keuze. Zoals de vraag die ik vorige week kreeg. Ze kwam uit de mond van jouw 11-jarige dochter: "wil jij mijn moeder zijn?" Toen ze deze vraag stelde, keek ze naar jou. Ik vermoed dus dat deze vraag eerder als boodschap aan jou was bedoeld. Maar ik zit er nu wel al dagen over na te denken. Wacht zij nog op een antwoord van mij?
Dag vriendin,
Tijdens de voorbije slapeloze nacht, bekeek ik vakantiefoto's van Tunesië. Weet je dat het al 20 jaar geleden is? Een echtpaar viert op zo'n moment hun huwelijksverjaardag. Wat denk je ervan, vieren wij onze 20-jarige vriendschapsband? Ik proost alvast op ons.
Dag vriendin,
Ik wilde dit nog even kwijt. Als jij er niet meer bent, wil ik gerust het moederschap van jouw dochter en zoon op mij nemen. Eerder niet. Wil jij deze boodschap overbrengen? Nu hoef ik er verder niet meer over na te denken.. Dat lucht op. Ik weet het, zoals je al eerder zei, ik ben de denker, jij bent de doener. Zo houden wij de dingen in evenwicht.