Donderdag 12 april
Soulmate,
Er zijn zeker veel stichtender dingen te doen dan naar jou te schrijven. Maar hier zijn, en niet samen, is een onnatuurlijk iets. De schoenen die ik nu aan heb maar oh zo zelden draag, doen me aan je denken. Je was helemaal verrukt toen je me er de eerste keer mee zag. Op dat moment had ik ze al ja-ren ! Je moet niet vragen hoe wereldvreemd ik mezelf er in vind staan. Misschien is het zelfs van toen geleden. Het hotelraam gooit mijn blik op een stad die ik niet herken: gekrioel van fietsers en wemelende voetgangers langsheen de slinger van wagens en bussen in de file. En ook trams. ‘Trems’ zeggen ze hier. Het lijkt wel Philadelphia!
Ze roepen me. Ik laat je los. En mijn vogelperspectief ook. X
Vrijdag 13 april
Liefste Leetje,
Jeetje Leetje, Beetje maakt mijn peeceetje er van als ik je typ. Maar je bent niet een Beetje. Je bent veel. Je had me gevraagd de groeten te doen aan Karen als ik die hier zou zien. Ik weet niet of ik dat ga doen. Of durven. Jij natuurlijk wel, jij zou zoiets zeker doen. Jij kan straatstenen aan de praat krijgen. Lijkt me trouwens verstandiger op vrijdag de 13de het lot niet te tarten. Ik ben hier zo al genoeg gedesoriënteerd.
Zaterdag 14 april
BFF,
Hoe onbegrijpelijk anders klinkt dezelfde taal! Zelfs wablieft bleek hij niet te verstaan. Niemand kon nog volgen. En dan die koppen erbij!
Culinair was het geen evenement, maar daardoor wel bron van dolle pret. Gelukkig heeft die Hollander van jou mijn diepgewortelde gevoel voor zijn ras helemaal opgepimpt. Ik sluit hem in mijn hart. Jullie allebei. Dough dough. ;-)