Wetend vraag ik een antwoord.
Stekend geeft mijn lichaam een teken.
Alsof alles weer moeiteloos pijn doet.
Trekkende spieren spannen terug.
Verliezend beven zelfs krachtige zielen.
De wereld draait weer wanhopig.
Wachtend op een antwoord,
draag ik deze lasten.
Alsof moeiteloze vragen zullen verdwijnen.
Wenend de weg zo zoeken.
Verliezend krimpt mijn ziel ineen.
De wereld merkt niets.
Want wachtend op een teken,
Blijf ik fluitend doen alsof.