Piloot

20 jul. 2014 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket

in de buik ben ik piloot

en echtgenoot op wolken

op land roeien zij

de naakte dames

mijn vrouw is als een boot

een trein met vaart

op haar fiets eet zij slagroomtaart

in haar buik ben ik haar ogen

en breek er door de vleugels

helder zijn de kille sterren

en uit mijn schoot trek ik 

potloodlijnen naar de landingsbaan

ik ken de wegen uit het vak

mik gesprekken door het ruim

en richt mijn blikken strak

over schouders drink ik mee

zij krijgen zoete koffie

nu zucht de slaap van twee

de neus laat zich omringen 

door een vage kring

wolken trekken koude voort

en zwijgzwaam is de staart

ik heb geen gave voor tragiek

geen barst in mijn vertrouwen

laat elk conflict als opgeblazen bal

rollen in het spoor 

van een zweverig gegeven

en adem dromerig van landen

op een baan waar mensen staan

te wachten in een rij van tijd

op een baan waar mensen staan

landen vogels in het land

in het land dat niemand heet

geen veilig neder dalen op het strand

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

20 jul. 2014 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket