Ik heb me ingeschreven voor deze cursus omdat ik een tekst wilde voor bij de foto's waarmee ik ben afgestudeerd op de academie (de foto's van de verwilderende tuin van mijn vader) en eigenlijk heb ik die tekst al: de mosscène die ik schreef voor opdracht 6. Misschien moet ik niet meer willen dan dat. Misschien moet ik de scène verder uitwerken. Ik zal in ieder geval de raad van Mieke volgen en nog een hele serie doorschrijfsessies houden. Zo kom ik misschien tot nog een tweede 'tuinscène'.
Ik ben onder de indruk van de tekst die Marieke me deze week stuurde (over parentificatie en het "gelukkige" kind). Het valt me op, hoe moeilijk ik het zelf vind om daar over na te denken. Was ik een gelukkig kind? Als je de foto's uit mijn kindertijd ziet, dan zou je denken van wel. Maar nu ik er over nadenk, ga ik toch twijfelen.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.