Plots:
een landschap dat zichzelf aanzet,
zon als een open wond in de lucht.
Vroeger lekt in later.
Later kauwt op vroeger.
De klok heeft geen gezicht meer.
Er is een tijd zonder nu —
een tl-buis die blijft zoemen
boven een veld zonder grond.
Wij zeggen niets.
De echo spreekt ons uit.
Iets groeit waar ik ophield.
Iets kijkt terug zonder ogen.
En ergens,
onder het gras van de seconden,
ligt een hart te tikken
zonder lichaam.
Tekst : MANFRED - 16 februari 2026