Portret
Mijn portret zegt iets anders
dan wat bekeken wordt.
Mijn waarheid is geen uitleg,
maar kracht.
Mijn eigen ogen kijken op me neer.
Niet hard.
Gewoon eerlijk.
Ze zien de tafel.
Te vol.
Bier als bewijs dat ik er nog ben.
Ze zeggen: stoere stier.
Ik zeg niets terug.
Ik kijk.
Spiegel, laat mij hier.
Alleen met one night stands
en flessen die geen vragen stellen.
Soms zingen de stemmen mooi.
Sopraan in mijn hoofd,
alto in mijn borst.
Overleven tot de kist
en hopen dat genieten geen leugen was.